z Toporowej Cyrhli do Starej Roztoki

Czas przejścia: 4 h
Poziom trudności: bardzo łatwo


Wycieczka czerwonym szlakiem z Toporowej Cyrhli do schroniska w Starej Roztoce jest niewymagająca i odpowiednia dla mniej doświadczonych turystów. Kiedyś chętnie chodzili tędy dr Chałubiński, Witkiewicz czy Żeromski.

TOPOROWA CYRHLA
Wysokść: 992 m

Cyrhla to najwyżej położona dzielnica Zakopanego. Dawniej miejsce to słynęło z przepięknych pól krokusowych, które jednak ostatnio, ze względu na intensywną działalność człowieka, są coraz mniejsze. Aby rozpocząć wycieczkę w Toporowej Cyrhli, w okolicy dworca w Zakopanem należy szukać busa jadącego w kierunku „Morskiego Oka”, czyli Palenicy Białczańskiej. Kierowca – wcześniej uprzedzony – powinien zatrzymać się przy Toporowej Cyrhli. Także wiele kursów do Murzasichla i Małego Cichego zahacza o to miejsce. Podróż będzie trwała około 10 minut i nie powinna kosztować więcej niż 5 złotych. Z Cyrhli można udać się zielonymi znakami na Wielki Kopieniec lub czerwonym szlakiem na Psią Trawkę.

Dalsza podróż --> na Psią Trawkę (1 h)

Z Toporowej Cyrhli wychodzą razem szlaki zielony i czerwony. Znaki zielone oddzielają się przy odejściu na Wielki Kopieniec, my zaś podążamy szlakiem czerwonym. Ścieżka wiedzie przez poręby i zniszczone lasy. Mijamy niewielkie Toporowe Stawy i schodzimy w dolinę potoku Sucha Woda. Przechodzimy przez most i docieramy do rozstaju szlaków.


PSIA TRAWKA
Wysokość: 1188 m

Psia Trawka to miejsce, w którym szlak na Polanę Waksmundzką krzyżuje się z drogą jezdną Brzeziny – Hala Gąsienicowa. Dawniej znajdowała się w tym miejscu polana, która jednak po zakończeniu wypasu owiec szybko zarosła lasem. Stało tu także na przełomie XIX i XX wieku niewielkie schronisko Towarzystwa Tatrzańskiego, ale – ze względu na znikomą przydatność dla turystów – z czasem niszczało, aż wreszcie w okresie międzywojnia zostało całkowicie rozebrane. Nazwa tego miejsca pochodzi od psiej trawki, czyli charakterystycznego dla jałowych gleb gatunku trawy, który niegdyś, w okresie wypasu owiec, porastał polanę.

Dalsza podróż --> na Równień Waksmundzką (45 min)

Z Psiej Trawki udajemy się szlakiem czerwonym przez las. Przekraczamy Pańszczycki Potok i zakosem wchodzimy na wał moreny u podnóży Ostrego i Suchego Wierchu. Docieramy do Polany Waksmundzkiej, a następnie do miejsca, gdzie dołącza się zielony szlak biegnący z Hali Gąsienicowej.


WAKSMUNDZKA RÓWIEŃ
Wysokość: 1405 m

Waksmundzka Rówień to szeroka polana, znajdująca się w rejonie Waksmundzkiej Przełęczy, u stóp Gęsiej Szyi i Małej Koszystej. Wraz z położoną nieopodal drugą polaną wchodziła niegdyś w skład Hali Waksmundzkiej – jednej z największych w tym rejonie, wzmiankowanej już w XIV wieku. Podobnie jak Polana pod Wołoszynem, po zakończeniu wypasu owiec rówień zaczęła zarastać lasem, choć nie tak intensywnie jak sąsiadka. Przełęcz, na której leży polana, stanowi granicę pomiędzy Doliną Waksmundzką i Doliną Pańszczycą. Prowadzą tu czerwone znaki z Psiej Trawki i Polany pod Wołoszynem oraz zielone z Gęsiej Szyi w stronę schroniska „Murowaniec” na Hali Gąsienicowej.

Dalsza podróż --> na Polanę pod Wołoszynem (35 min)

Po kilku minutach szlak zielony skręca w lewo w stronę Gęsiej Szyi i znów wędrujemy tylko za czerwonymi znakami. Ścieżka obniża się łagodnie do Doliny Waksmundzkiej. Przekraczamy Potok Waksmundzki i idziemy kawałek w górę, następnie znów czeka nas zejście przez zniszczone lasy świerkowe.


POLANA POD WOŁOSZYNEM
Wysokość: 1250-1280 m

Polana pod Wołoszynem to niewielka obecnie otwarta przestrzeń, położona u stóp masywu Wołoszyna, która najlepsze dni zdecydowanie ma już za sobą. Dawniej – do 1932 roku – przebiegał tędy szlak Orlej Perci, który został jednak zlikwidowany na tym odcinku ze względu na konieczność ochrony przyrody na Wołoszynie. Do lat 50. XX wieku Polana pod Wołoszynem była ważnym miejscem wypasu owiec – stały tu rozliczne szałasy. W wyniku katastrofalnej wichury powierzchnia polany została w znacznym stopniu zniszczona i wówczas zdecydowano o zaprzestaniu wypasu. Od tamtej pory polana regularnie zarasta lasem – obecnie przetrwało zaledwie 0,5 ha powierzchni, co stanowi dziesiętną część dawnej wielkości. W miejscu tym krzyżują się szlaki z Palenicy Białczańskiej na Waksmundzką Rówień i łącznikowy z Rusinowej Polany.

Dalsza podróż --> do Wodogrzmotów Mickiewicza (35 min)

Teraz czeka nas wyłącznie schodzenie szlakiem czerownym: szlak obniża się w Dolinę Białki. Docieramy do asfaltowej drogi prowadzącej z Palenicy Białczańskiej i idziemy w kierunku Morskiego Oka, aż docieramy do Wodogrzmotów Mickiewicza.

 

WODOGRZMOTY MICKIEWICZA
Wyskość: 1099 m

Wodogrzmoty Mickiewicza to zespół trzech większych i kilku mniejszych wodospadów stworzonych przez potok Roztoka, będący dopływem rzeki Białki. Na początku XX wieku nad kaskadami zbudowano charakterystyczny, „zakręcający” mostek, z którego turyści mogą podziwiać Pośredni Wodogrzmot oraz nasłuchiwać dźwięków wydawanych przez pozostałe. To właśnie od charakterystycznych grzmotów pochodzi pierwsza część nazwy tego miejsca. Druga nawiązuje oczywiście do naszego słynnego wieszcza, który jednak nigdy nie przebywał miejscu. Nazwę nadano w 1891 roku, na pamiątkę sprowadzenia prochów Mickiewicza na Wawel. Przy Wodogrzmotach można usiąść, odpocząć i posilić się przy jednym z drewnianych stolików. Jest tu także możliwość skorzystania z toi-toi. W prawo (patrząc od strony Palenicy) odchodzi pod górę szlak do Doliny Pięciu Stawów, z drugiej strony droga do schroniska w Dolinie Roztoki. Asfalt prowadzi do Morskiego Oka. 

Dalsza podróż --> do schroniska w Dolinie Roztoki (10 min)

Skręcamy w lewo i łagodnie schodzimy zielonym szlakiem.


SCHRONISKO W DOLINIE ROZTOKI
Wysokość: 1031 m

Schronisko PTTK im. Wincentego Pola w Dolinie Roztoki położone jest, wbrew nazwie, w Dolinie Białki, przy drodze do Morskiego Oka, nieco poniżej wylotu Doliny Roztoki, na polanie Stara Roztoka. Schronisko znajduje się na skraju boru sosnowego, frontem wygląda na polanę, która jesienią staje się areną odbywającego się tutaj rykowiska jeleni.

Historia

Schronisko zostało wybudowane w 1876 r. przez Towarzystwo Tatrzańskie, w tym samym roku budynkowi nadano imię Wincentego Pola – wybitnego poety, etnografa i geografa. Usytuowano je przy drodze prowadzącej do Morskiego Oka, czynnej do 1901 r. Jego konstrukcja w całości została wykonana z drewna. Od 1890 do 1895 r. gospodarzył tu znany skrzypek i przewodnik, Bartłomiej Obrochta. W latach 1911-1912, nieco dalej od nieczynnej już ścieżki wybudowano nowe schronisko, używając części belek pochodzących ze starego budynku. Kolejne rozbudowy prowadzono w latach 1923–1926 oraz 1932–1935. Wśród gości popularnego już wówczas schroniska, znaleźli się m.in. Stanisław Witkiewicz i Tytus Chałubiński. Do II wojny światowej stanowiło jedną z głównych baz taterników polskich wyruszających na stronę słowacką. W czasie okupacji niemieckiej budynek służył jako placówka hitlerowskiej straży granicznej. Zaraz po wyzwoleniu ponownie udostępniono go turystom. Wśród gospodarzy znalazły się takie osobistości, jak taternik Paweł Vogel (w latach 1951-1957) czy Andrzej Krzeptowski (1957-1968). Od 1974 r. schronisko prowadziła rodzina Pawłowskich, zaś od roku 2008 gospodynią jest Anna Krupa z Chochołowa. Dziś, stojąc nieznacznie na uboczu, miejsce to nadal emanuje atmosferą minionych lat. Wiosną i jesienią blisko budynku podchodzą niedźwiedzie, poszukując pozostawionych przez turystów resztek jedzenia.

Noclegi

Schronisko w Dolinie Roztoki dysponuje 75 miejscami noclegowymi, w pokojach 2-9 osobowych. W weekendy i w sezonie (trwającym od 15 czerwca do końca września) cena noclegu, w pokojach 2-, 3-, 4- i 5-osobowych wynosi 50 zł, gdzie w cenę wliczona jest pościel. W pozostałych pokojach koszt noclegu to 40 zł, pościel można domówić, wnosząc jednorazową opłatę w kwocie 10zł. Poza sezonem za nocleg w każdym pokoju zapłacimy 10zł mniej. Dodatkowo opłata klimatyczna wynosi 1,30zł / za każdy dzień pobytu, ręcznik możemy otrzymać w cenie 5zł. W Święta Bożego Narodzenia, Wielkanoc oraz w weekend majowy ceny jak w sezonie. Opłata za noc sylwestrową wynosi 100 zł od osoby. Schronisko dysponuje jadłodajnią, bufetem, świetlicą, łazienkami, prysznicami z ciepłą wodą, elektrycznością oraz kuchnią i suszarnią turystyczną. Wrzątek wydawany jest za darmo. Aktywny jest zasięg sieci telefonii komórkowej (PLUS GSM, TM GSM, miejscami Orange GSM) i, w zależności od warunków, Internetu. Od lipca do końca września odbywają się tu niedzielne msze św. o godz. 19.30.

Dojście do schroniska i dostępne szlaki

Dojście do schroniska drogą prowadzącą przez Wodogrzmoty Mickiewicza, zajmuje od tego miejsca ok. 15 min. Znajduje się tam rozwidlenie szlaków na: czerwony prowadzący do Morskiego Oka (1 h 30 min.); czerwony na Rówień Waksmundzką (1 h 35 min.); zielony do Doliny Pięciu Stawów (2 h 5 min.) oraz szosa, wiodąca do parkingu na Palenicy Białczańskiej (40 min.). Schronisko stanowi dobrą bazę wypadową m. in. na Rysy, Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem, Szpiglasową Przełęcz, Dolinę Pięciu Stawów Polskich czy Rusinową Polanę.

Dalsza podróż --> na Palenicę Białczańską (55 min)

Wracamy zielonym szlakiem pod Wodogrzmoty Mickiewicza i stamtąd kierujemy się asfaltową drogą w stronę Palenicy Białczańskiej.

 

PALENICA BIAŁCZAŃSKA
Wysokość: 980 m

Palenica Białczańska to polana w Dolinie Białki, w Tatrach Wysokich. Aby rozpocząć wycieczkę na polanie Palenica Białczańska, należy wsiąść pod zakopiańskim dworcem do busa z tabliczką „Morskie Oko”. „Busiarze” używają tego terminu dla ułatwienia rozeznania mało doświadczonym turystom, którzy chcieliby udać się właśnie asfaltem nad Morskiego Oko. Tak się składa, że Palenica Białczańska jest punktem startowym dla tej wycieczki, toteż stosuje się tu często właśnie taki skrót myślowy. Nie oznacza to, że busy dojeżdżają pod samo jezioro. Płacąc 10 zł za trwającą 30-35 minut podróż, docieramy do Palenicy właśnie, skąd po wykupieniu biletu wstępu do parku narodowego, możemy udać się nad Morskiego Oko. Planując podróż należy pamiętać o powrocie. Busy wracające do Zakopanego kursują mniej więcej do godziny 21 w wakacyjne weekendy, a w zimie i w tygodniu znacznie krócej (18-19). Potem może być problem ze znalezieniem transportu, a odległość do centrum Zakopanego jest znaczna. Palenica znajduje się nieopodal dawnego przejścia granicznego na Łysej Polanie i jest też punktem startowym dla wycieczek do Doliny Pięciu Stawów. Zmotoryzowani mogą dojechać tu od strony Zakopanego lub Bukowiny Tatrzańskiej. Pozostawienie samochodu na parkingu kosztuje zazwyczaj 20 złotych za cały dzień.

Wybierz się na ferie z Portalem Tatrzańskim!