Wydarzenie odbędzie się po mszy świętej o godzinie 12:00. Rodzina zmarłego przed 30 laty ratownika zaprasza do wzięcia udziału w uroczystości.

Kim był Tadeusz Pawłowski?

Góry i wojna – te dwa aspekty najmocniej zaznaczyły się w życiorysie tej postaci. Urodzony w 1910 roku w Warszawie bohater od najmłodszych lat bywał w Tatrach, a przygodę z taternictwem rozpoczął jako nastolatek. Kontynuował ją także w trakcie studiów na Uniwersytecie Warszawskim oraz po ich ukończeniu. Zaliczał się do ścisłej czołówki polskiego taternictwa, wspinając się między innymi z Witoldem i Zofią Paryskimi, Bronisławem Czechem czy Stanisławem Motyką. Pokonywał również wymagające drogi w Alpach, Pirenejach oraz pasmach górskich poza Europą. Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej wstąpił do TOPR.

Podczas globalnego konfliktu Pawłowski pierwotnie prowadził schronisko w Dolinie Roztoki, które służyło jako punkt przerzutowy dla kurierów tatrzańskich i osób uciekających na Węgry. Z czasem – z obawy przed gestapo – sam dołączył do uciekinierów. Po długiej tułaczce udało mu się dotrzeć do kontrolowanej przez Brytyjczyków Palestyny, gdzie wstąpił do polskiej Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Z tą słynną jednostką pod dowództwem generała Stanisława Kopańskiego wziął udział w obronie Tobruku w 1941 roku.

Swój szlak bojowy kontynuował w II Korpusie Polskim generała Władysława Andersa. Po przerzuceniu tej formacji do Włoch brał udział w zaciekłych bojach pod Monte Cassino, jak również w walkach o Ankonę i Bolonię. Za odwagę dwukrotnie został odznaczony Krzyżem Walecznych. Do Polski wrócił dopiero wiosną 1947 roku.

Po wojnie, do 1952 roku, pełnił funkcję naczelnika TOPR oraz mocno zaangażował się w szkolenie taterników i przewodników tatrzańskich (sam posiadał uprawnienia I klasy). Pisał przewodniki i artykuły specjalistyczne, a także prowadził schronisko na Hali Ornak. Zmarł w 1992 roku i został pochowany na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem.