Podzieleni na małe zespoły obserwatorzy doglądają 131 wyznaczonych sektorów (z czego 35 w TPN). Ich zadaniem jest dokładne nanoszenie lokalizacji zauważonych kozic w dedykowanej aplikacji, wraz z informacjami o strukturze wiekowo-płciowej stada i godzinie obserwacji. Kluczowe jest również odnotowanie wszelkich uwag, które pomogą wyeliminować błąd podwójnego liczenia, jak chociażby odnotowanie przejścia kozic przez grań. Wiosenne liczenie skupia się na ogólnej liczbie kozic i tegorocznych koźląt, co pozwala obliczyć wskaźnik urodzeń, natomiast jesienią najważniejsza jest całkowita wielkość populacji.
Należy pamiętać, że podział na kozice polskie i słowackie jest umowny, ponieważ zwierzęta swobodnie przemieszczają się przez granicę. Dlatego liczenie jest prowadzone wspólnie z TANAP-em i HZS, a najważniejszy jest łączny wynik dla całych Tatr. Aby zminimalizować błąd szacunkowy, który może znacznie przekroczyć 10%, kluczowe są sprzyjające warunki pogodowe, 100% obłożenie obszarów spisowych przez doświadczone zespoły, wyposażone w odpowiedni sprzęt (m.in. lunety i lornetki). Niezbędna jest także dobra komunikacja między zespołami w terenie oraz precyzyjna weryfikacja danych wewnątrz TPN, TANAP i HZS, a także między tymi instytucjami. Specjalna aplikacja mobilna, działająca również w trybie offline, umożliwia precyzyjne nanoszenie lokalizacji kozic na mapie i wprowadzanie danych do wspólnej bazy danych, co ułatwia późniejszą weryfikację i generowanie ostatecznych wyników, publikowanych następnie między innymi w serwisie geoportaltatry.pl.
Co na temat takich działań ma do powiedzenia dobrze znany leśniczy Grzegorz Bryniarski? Posłuchajcie w materiale, udostępnionym przez Tatrzański Park Narodowy:
