UWAGA! MIEJSCE NIEDOSTĘPNE ZNAKOWANYM SZLAKIEM!

Nazwę temu miejscu nadali polscy taternicy w 1902 r. na cześć wybitnego pisarza Kazimierza Przerwy-Tetmajera, znany lepiej jako piewca piękna Tatr i Podhala. Pierwsze odnotowane wejście odbyło się w 1895 r., a dokonali tego zaledwie 17-letni Janusz Chmielowski z przewodnikiem Jędrzejem Walą Młodszym. Po raz pierwszy zimą dotarli tu z kolei węgierscy wspinacze, Gyula Komarnicki oraz Julius Andreas Hefty, co miało miejsce w 1913 r.

Z samej przełęczy opadają dwa imponujące żleby: Walowy Żleb (w stronę Doliny Batyżowieckiej) oraz Żleb Darmstädtera (w stronę Doliny Wielickiej). Nazwa pierwszego z nich upamiętnia wspomnianego wcześniej Jędrzeja Walę Młodszego, zaś drugi Ludwiga Darmstädtera, który w towarzystwie przewodnika Hansem Stabelerem przeszedł ten żleb jako pierwszy.

Na Przełęcz Tetmajera nie prowadzi żaden szlak turystyczny. Można tam dotrzeć jedynie drogami taternickimi (m.in. Drogą Tatarki czy Drogą Martina).