TatrTatry słowackie poza szlakiem

Organizacja ruchu turystycznego w słowackich Tatrach jest nieco inna niż w Polsce, przez co może sprawiać problemy turystom z naszego kraju. Rozwiewamy wątpliwości odnośnie tego, kto, gdzie i w jakich okolicznościach może chodzić poza szlakiem.

Na początku należy wyróżnić trzy grupy ścieżek istniejących na Słowacji: znakowane, nieznakowane dla turystów podróżujących z przewodnikiem oraz taternickie. Pierwsza grupa funkcjonuje na zasadach identycznych z naszymi – podróżować znakowanym szlakiem może każdy, z zastrzeżeniem okresu dostępności niektórych szlaków wysokogórskich, które wyłączane są z użytkowania na okres zimowy (1 listopada – 14 czerwca).

Jeśli natomiast chcemy pójść poza szlakiem, musimy sprawdzić trudność trasy w skali wspinaczkowej. Drogi od 0 do II są zarezerwowane dla wycieczek podróżujących z przewodnikiem. Może on zostać wynajęty w Polsce lub na miejscu na Słowacji. Do tej grupy należą najprostsze drogi na wiele znanych tatrzańskich szczytów, z Gerlachem, Łomnicą czy Wysoką włącznie. Nie polecamy podróżowania na własną rękę, gdyż może to się zakończyć donosem i w efekcie mandatem.

Trzecią grupę stanowią wyjścia taternickie, czyli podejścia od III wzwyż. Drogi te udostępnione są wszystkim członkom klubów wysokogórskich – legitymację należy posiadać przy sobie. Taternicy mogą używać także ścieżek z grupy drugiej, to jest od 0 do II, jednakże tylko w czasie zejścia. Pozostałe przypadki są niedozwolone.

Należy pamiętać także, że pewne rejony, jak Tatry Bielskie, rejon Krywania czy rezerwaty w Tatrach Zachodnich są wyłączone z ruchu taternickiego.