Nasz bohater urodził się 26 stycznia 1805 r. w miejscowości Starej Leśnej, znajdującej się u stóp Tatr. Z pochodzenia był Niemcem – przedstawicieli tego narodu nie brakowało wówczas na Podtatrzu. Chociaż wychował się w niezamożnej rodzinie rolników, dzięki samodyscyplinie i zamiłowaniu do nauki zdobył wykształcenie, pozwalające mu pełnić zawód nauczyciela. Poza tym w dorosłym życiu cały czas zajmował się swoim gospodarstwem oraz pasiekami pszczelarskimi. W Tatry zapuścił się pierwotnie jako młody człowiek w celach łowieckich. Z czasem jednak swoje zainteresowania przerzucił na zagłębianie się w tatrzańską przyrodę oraz taternictwo, którego był jednym z prekursorów.

W 1834 r. wziął udział w wyprawie, która zakończyła się pierwszym odnotowanym zdobyciem Gerlacha. Towarzyszyli mu jego szwagier, dwaj nieznani dziś z imion koziarze, a Martin Spitzkopf-Urban – późniejsza legenda taternictwa. Sukces ten popchnął zarówno Stilla jak i Spitkopfa ku kolejnym wyczynom. Johann zdobył także jako pierwszy Pośrednią Grań (razem m.in. ze słynnym Ödönem Térym, fundatorem Chaty Téry’ego w Dolinie Pięciu Stawów Spiskich), czego dokonał w wieku 70 lat! Jego wcześniejszy towarzysz dotarł zaś na Durny Szczyt, co było pierwszym potwierdzonym wejściem. Obydwaj zaangażowali się także w rozwijające się coraz szybciej przewodnictwo tatrzańskie – jako pierwsi mieli wyprowadzać turystów na Gerlach (idąc chociażby najczęściej uczęszczaną do dziś drogą przez Wielicką Próbę).

Johann równie często prowadził turystów na Łomnicę, która jeszcze w XIX w. uchodziła za najwyższy szczyt Tatr. Wszedł tam ze swoimi klientami prawie 100 razy – wielokrotnie już jako osoba w podeszłym wieku! Brał również znaczący udział w szkoleniu nowych przewodników tatrzańskich. Zmarł 23 stycznia 1890 r. w Nowej Leśnej. Pochowany został z wielkimi honorami, zaś w jego pogrzebie wzięło udział bardzo liczne grono żałobników – w tym wybitnych przedstawicieli środowiska taternickiego.