Obszar Tatr jest chłodniejszy niż otaczające go regiony, ponieważ wraz ze wzrostem wysokości temperatura spada średnio o 1°C na każde 160 m. Takie warunki sprawiły, że w Tatrach można spotkać zarówno roślinność powszechnie występującą, jak i rzadkie okazy odporne na zimno i silny wiatr.

Regiel dolny

Najniższe piętro roślinne, rozciągające się do wysokości 1250 m n.p.m., tworzą lasy regla dolnego. Składają się na nie głównie świerki, buki i jodły; nielicznie występuje też jawor. Pasma lasów przedzielone są polanami. Jakkolwiek mozaika gatunków drzew nie jest tu urozmaicona, to można zaobserwować duże zróżnicowanie wśród kwiatów. Szafran spiski (krokus) wiosną porasta doliny, tworząc piękne, fioletowe dywany. W zależności od pory roku spotykamy tu także m.in. kaczeńce, pierwiosnkę wyniosłą, wełniankę szerokolistną czy mieczyka dachówkowatego.

Regiel górny

Na wysokości 1250–1500 m n.p.m. rozciąga się piętro regla górnego, stanowiące w znacznym stopniu rozrzedzoną kontynuację flory regla dolnego. Elementem charakterystycznym jest tu górna granica lasu, przy której występują limba, brzoza karpacka oraz jarząb nieszypułkowy. Glebę porastają mchy i paprocie, jesienią pojawiają się borowiki, a na granitowym podłożu obficie rośnie borówka czarna. Panuje tu już klimat chłodny.

Piętro kosodrzewiny

Powyżej regla górnego, na wysokości 1500–1800 m n.p.m., rozpościera się piętro kosodrzewiny, która wyżej – w piętrze hal – występuje już tylko w nielicznych grupach. Jej potrzeby dotyczące podłoża są niewielkie, a pełni ona w Tatrach ważną funkcję ochrony gleby przed erozją oraz zatrzymywania lawin.

Piętro hal (alpejskie)

Pomiędzy 1800–2300 m n.p.m. znajduje się piętro hal, zwane także piętrem alpejskim. Spotkamy tu takie gatunki traw jak sit skucina (jesienią przybierająca charakterystyczną czerwonawo-rudą barwę), mietlica skalna czy kostrzewa niska. Spomiędzy skał i traw wyglądają: sasanka alpejska, dzwonek alpejski, niezapominajka alpejska i zerwa kulista.

Piętro turni

Na najwyższym piętrze (powyżej 2300 m n.p.m.), jakim są turnie, panuje klimat zimny, co sprawia, że flora jest tu najuboższa. Nieliczne rośliny chronią się w szczelinach i na półkach skalnych. Dominują tu porosty, mchy i niska murawa. Z ekstremalnymi warunkami poradziły sobie jednak specyficzne rośliny kwitnące, takie jak lepnica bezłodygowa, starzec kraiński czy goryczka przezroczysta.