UWAGA! MIEJSCE NIEDOSTĘPNE ZNAKOWANYM SZLAKIEM!

Miejsce to znajduje się po północno-zachodniej stronie Ganku.Chociaż nazwa „galeria” we wspinaczce wysokogórskiej odnosi się do lekko pochylonego stoku, zakończonego urwiskiem, lecz powszechnie nazwa Galerii Gankowej kojarzy się z 300-metrową ścianą, wyrastającą nad Doliną Ciężką. Warto dodać, że jej podstawa ma 300 metrów, zaś zwieńczenie 250 metrów.

Ściana ta już dawno temu robiła ogromne wrażenie na taternikach. Pierwszymi, którzy ją pokonali, byli nasi rodacy – Ignacy Król, Władysław Kulczyński i Józef Lesiecki w 1911 r. Zimą pierwszy raz udało to się zespołowi w składzie Włodzimierz Gosławski, Kazimierz Paszucha w 1939 r. Od czasu tych podbojów coraz to nowsi wspinacze zaglądali w ten rejon, aby pokonać słynną galerię coraz to nowszymi drogami. Miejsce to jednak naznaczone jest tragediami, czego najlepszym przykładem jest śmierć wybitnych tak taterników jak Wincenty Birkenmajer (zginął tam w kwietniu 1933 r.) czy Vlad Tatarka (spadł podczas próby pokonania południowo-zachodniego filara w sierpniu 2001 r.). Szczególnie przypadek pierwszego z nich bardzo mocno zaistniał w świadomości wspinaczy. Powstał nawet termin „błąd Birkenbajera” oznaczający obranie nieodpowiedniego celu w stosunku do swoich aktualnych możliwości (więcej o tej tragedii w osobnym artykule).

Przez ścianę wiedzie wiele dróg – większość o wysokim stopniu trudność. Najłatwiejsza – zwana także Klasyczną – wyceniana jest na IV w skali taternickiej. Najtrudniejsze z kolei znajdują się w środkowej części Galerii Gankowej i są to między innymi Droga Durana-Pochyly (VIII) czy Droga Łapińskiego-Paszuchy (VII). Zejście z galerii do Doliny Ciężkiej z kolei prowadzi z północnej strony przez Pustą Ławkę (droga wyceniana na I). W dwóch miejscach na górze galerii mamy punkty zjazdowe oraz puszki, w których znajdują się zeszyty na pamiątkowe wpisy.