Pod względem wielkości (ma 20,8 ha powierzchni) ustępuje trzem polskim jeziorom: Morskiemu Oku, Wielkiemu Stawowi Polskiemu oraz Czarnemu Stawowi pod Rysami. Jeśli zaś chodzi o głębokość (54 m) wyprzedzają go jedynie wspomniane Wielki Staw Polski oraz Czarny Staw pod Rysami.

Jezioro położone jest u stóp Mięguszowieckich Szczytów. Według podań ludowych miał tu niegdyś mieszkać olbrzym o imieniu Hinško (zdrobnienie od Ignacy), nazwa doliny oraz Wielkiego Hińczowego Stawu. Być może jednak pochodzi ona od nazwiska właścicieli rejonu lub od słowa „hincovi”, odnoszącego się do górników (odpowiednik polskiego określenia „hawiarzy”), którzy niegdyś poszukiwali tu drogocennych kruszców (w tym złota).

Jesienią 1965 r. Wielki Hińczowy Staw stał się miejscem śmierci czechosłowackiego nurka, który wraz z towarzyszami postanowił zagłębić się w słynne jezioro, czego powodem było wysokie ciśnienie panujące w rejonie dna, do którego dotarli. Dodatkowo gęsty muł mógł mu utrudnić zorientowanie się w swoim położeniu. Mimo podjęcia działań ze strony jego kolegów, nie udało się go znaleźć (ciało znaleziono dopiero rok później). Co więcej, w trakcie akcji ratunkowej jeden z ratujących stracił przytomność i w wyniku niewydolności serca. Chociaż został przetransportowany do szpitala śmigłowcem, nie udało się go uratować.

W pobliżu jeziora przebiega niebieski szlak na Koprową Przełęcz, skąd już można przejść do Doliny Koprowej lub, kierując się szlakiem czerwonym, dotrzeć na Koprowy Wierch.

Szlaki z Wielkiego Hińczowego Stawu:

Szlak niebieski na Koprową Przełęcz (35 min)
Szlak niebieski do Schroniska nad Popradzkim Stawem (1 h 35 min)