Wycieczka na Wysoką

Wysoka to jeden z najpiękniejszych tatrzańskich szczytów. Nie prowadzi na nią znakowany szlak (możliwe wejście z przewodnikiem), a trasa obfituje w trudności techniczne. Warto jednak wspiąć się na wierzchołek dla wspaniałych widoków, jakie się z niego roztaczają.

STACJA POPRADSKE PLESO    
Wysokość: 1245 m

Stacja Popradské pleso (Stanica Popradské pleso) to jeden z przystanków kolejki elektrycznej w Tatrach Wysokich na linii Stary Smokowiec − Szczyrbskie Jezioro, której tory biegną równolegle do Drogi Wolności. Popradské pleso to przystanek na żądanie, który znajduje się 15 km od stacji początkowej w Starym Smokowcu. Niebieski szlak prowadzi stąd nad Popradzki Staw, skąd można udać się dalej w górę Doliny Mięguszowieckiej do rozwidlenia ze szlakiem czerwonym na Rysy.

Dalsza podróż --> nad Popradzki Staw (1 h 20 min)

Od peronu stacji idziemy przez chwilę szosą, przechodzimy przez tory. Asfaltowa droga prowadzi obok składu drewna i budynku stacji wód, następnie przez most na rzece Poprad. Szlak zaczyna się łagodnie wznosić, później wspina się serpentynami – wraz z wysokością odsłania się widok na Grań Baszt i Dolinę Mięguszowiecką. Z prawej strony płynie potok Krupa, a z lewej Mięguszowiecki Potok, które łączą się później w rzekę Poprad. Docieramy na Popradzką Polanę, która zarasta lasem i kosodrzewiną. Podążamy dalej aż do węzła szlaków, skąd czeka nas jeszcze 5 minut marszu do schroniska.

 

SCHRONISKO NAD POPRADZKIM STAWEM
Wysokość: 1494 m

Popradská chata (w jęz. polskim schronisko nad Popradzkim Stawem, Schronisko Popradzkie), znajduje się nad brzegiem Popradzkiego Stawu (Popradské pleso), w malowniczej Dolinie Mięguszowieckiej w słowackiej części Tatr Wysokich. Stanowi istotny węzeł komunikacyjny. Krzyżują się tu szlaki: ze Szczyrbskiego Jeziora, Magistrala Tatrzańska i szlak na Rysy.

Historia

Pierwszy budynek stanął nad brzegiem Popradzkiego Stawu w 1879 roku. Schronisko wzniesione przez Węgierskie Towarzystwo Karpackie nosiło nazwę Majláthova chata, na cześć pomysłodawcy budowy, działacza turystycznego Béli Majlátha. W ciągu pierwszego roku funkcjonowania schronisko spłonęło. Kolejne wybudowane w tym miejscu budynki, nieoficjalnie nazywano ta samą nazwą. Pierwszy z nich wzniesiono w 1881 roku. Kamienny budynek podzielił los poprzednika w 1890 roku. Trzecie już z kolei schronisko stanęło nad Popradzkim Stawem w latach 1892–1897, wzniesione przez ówczesnego właściciela ziemi – Ferencza Máriássego.

W 1897 roku obszar, na którym stało schronisko przeszedł w ręce Christiana Hohenlohe. Budynek zburzono, a na jego miejscu postawiono nowy, drewniany, który przetrwał do 1964 roku – ostatecznie strawiony przez pożar.

Obok pogorzeliska, na początku lat 60. ubiegłego wieku, powstało dzisiejsze schronisko. Początkowo dysponowało ono 110 miejscami noclegowymi. Od 1996 roku schronisko znajduje się w prywatnych rękach i prezentuje raczej charakter hotelu górskiego.

Noclegi

Całkowita liczna miejsc noclegowych wynosi 165. W ofercie są pokoje o pięciu różnych standardach, od turystycznych – bez wyposażenia, przeznaczonych dla 6-8 osób, przez wyposażone w łazienkę i TV dla 2-4 osób, po 2- i 4- osobowe apartamenty. W zależności od rodzaju pokoju za jedną noc zapłacimy tu 17 €, 23 €, 28 €, 30 € lub 40 € od osoby. Dodatkowe łóżko w pokoju to koszt 30% niższy. Nocleg dla dzieci do 3 roku życia, bez osobnego łóżka, jest darmowy, dla starszych - do 12 roku życia schronisko oferuje 50% zniżkę. Na niższą cenę mogą również liczyć grupy powyżej 15 osób, koszt noclegu jest dla nich obniżony o 10%.

Schronisko posiada restaurację. Koszt śniadania to 5 €, niepełne wyżywienie dla dorosłych 15 €, dla dzieci 6 €, natomiast pełne wyżywienie 20 €, a w przypadku dzieci 8 €. Rezerwacji można dokonać przez formularz internetowy pod linkiem: http://www.popradskepleso.com/rezervacia
Przy hotelu znajduje się parking płatny 10 € za noc.

Chata oferuje wiele atrakcji takich jak ścianka wspinaczkowa, pokój słowacki, bar leśny, saunę fińską, beczkę saunową Wellness i pokój dzienny. W schronisku przygotowano wiele udogodnień dla gości z dziećmi. Młodszym turystom nie zabraknie tu różnorodnej rozrywki. Dostępny jest kącik dla dzieci, plac zabaw, a zimą istnieje możliwość wypożyczenia sanek. W schronisku prowadzona jest sprzedaż i wypożyczalnia sprzętu alpinistycznego, sprzedaż bielizny termoaktywnej, gadżetów i upominków. W chacie znajduje się też bufet z drobnymi przekąskami, kantor, przechowalnia nart, taras, stół bilardowy i pingpongowy. Istnieje możliwość organizacji pracowniczych eventów oraz innych imprez towarzyskich. Schronisko oferuje także wycieczki skialpinistyczne prowadzone przez przewodników górskich.

Dojście do schroniska i dostępne szlaki

Do Popradzkiej Chaty można dostać się szlakiem niebieskim spod stacji elektriczki Popradské Pleso (około 1 h) lub czerwonym ( około 1 h 15 min) z miejscowości Štrbské Pleso. Celami dalszej podróży mogą być np. Rysy, Przełęcz pod Osterwą, Koprowy Wierch lub Symboliczny Cmentarz położony nieopodal Popradzkiego Stawu.

Dalsza podróż --> na Siarkańską Przełęcz

Spod schroniska kierujemy się początkowo czerwonym szlakiem prowadzącym na Przełęcz pod Osterwą, a wkrótce, wraz z potokiem, skręcamy na ścieżkę biegnącą przez Dolinę Złomisk. Dróżka jest wyraźna; prowadzi wśród ogromnych kamieni, czyli złomów, którym dolina zawdzięcza swoją nazwę. Docieramy do Złomiskiej Równi, skąd kierujemy się na Siarkańską Przełęcz (1 h 15 min). Podążamy trawiasto-kamienistym stokiem za śladami kopczyków i wydeptanej perci na skraj Złomistej Zatoki, dalej idziemy jej lewą stroną wśród złomów i upłazków do stóp progu. Po trawiasto-skalistych stopniach, zachodach i rynnach kierujemy się skośnie w lewo, później zaś ukosem w prawo na brzeg kotlinki ponad wspomnianym wcześniej progiem. Dalej idziemy skośnie w lewo ku górze po trawkach i piargach na szerokie siodło Siarkańskiej Przełęczy.

Dalsza podróż --> Na Wysoką (1 h 15 min)

Z przełęczy podążamy szerokim grzbietem w górę za kopczykami, dalej skręcamy skośnie w lewo ku górze piarżystym zboczem do wielkiego, stromego żlebu spadającego z Przełączki w Wysokiej ku Dolince Smoczej. Tym żlebem podążamy do Ławicy (45 min), czyli małego tarasu, z którego udajemy się w górę żlebem do miejsca, w którym się on rozszerza. Lewą stroną idziemy w górę stromymi płytami i niewielkimi stopniami skalnymi po dość kruchej skale. Następnie czeka nas poziomy trawers w lewo w poprzek długiej płyty; znajduje się tam długa klamra. Dalej skośnie w lewo półką na grzbiet żebra, którego prawą stroną udajemy się w górę na wierzchołek.


WYSOKA
Wysokość: 2547 m

Wysoka to jeden z najwyższych i najpiękniejszych tatrzańskich szczytów. Znajduje się pomiędzy masywami Rysów (oddzielona przełęczą Waga) i Ganku (rozdziela je Rumanowa Przełęcz). Szczyt jest trudno dostępny, a jego urwiste ściany długo zniechęcały taterników. Jako pierwsi zdobyli go w 1874 roku węgierski himalaista Mór Déchy i przewodnicy Ján Ruman Driečny (młodszy) i Martin Spitzkopf, którzy na szczycie wypili szampana i zatknęli węgierską flagę. Wysoką odwiedzili także znani polscy poeci – Adam Asnyk w 1876 roku i Kazimierz Przerwa-Tetmajer w roku 1877. W tym samym roku Towarzystwo Tatrzańskie założyło metalowe klamry na tzw. drodze przez Pazdury, by ułatwić wejście na szczyt. W 1955 roku gospodarze Chaty pod Wagą potajemnie umieścili na szczycie żelazny krzyż upamiętniający ofiary Tatr.

Widok z Wysokiej jest bardzo rozległy. Jak pisał Tytus Chałubiński: „Stąd jednocześnie i grupę Gierlachu i szczególniej Krywania doskonale opatrzysz, nie mówiąc już o zachodnich szczytach. Jeden tylko zarzut można zrobić temu punktowi, że z niego nie widzisz Wysokiej, bo ona istotnie każdej panoramie tatrzańskiej nadaje szczególny wdzięk wykwintnymi swoimi kształty”.

Ścianami Wysokiej prowadzi wiele dróg taternickich. Szczyt nie jest dostępny znakowanym szlakiem, można go zdobyć jedynie z uprawnionym przewodnikiem. Na trasie liczne trudności techniczne.

Dalsza podróż --> przez Przełęcz pod Kogutkiem na Przełęcz Waga

Schodzimy ze szczytu na Ławicę, dalej żlebem, następnie zaś zakosami w dół. Przekraczamy żleb spadający z Przełęczy pod Wysoką i idziemy prawie poziomo wydeptaną percią przez piarżysto-trawiaste zbocze. Podchodzimy żlebkiem 25 m na Przełączkę pod Kogutkiem; schodzimy z niej kruchą, wąską i stromą rynną, a następnie kierujemy się w dół dość gładkimi płytami (z pomocą klamer). Idziemy zachodem w ścianie Ciężkiego Szczytu, dalej schodzimy północno-zachodnią granią Ciężkiego Szczytu na przełęcz Waga.

 

CHATA POD RYSMI - SCHRONISKO POD WAGĄ
Wysokość: 2250 m

Chata pod Rysmi (w jęz. polskim schronisko pod Rysami, schronisko pod Wagą) jest najwyżej położonym schroniskiem w Tatrach. Znajduje się w górnej części Doliny Żabiej Mięguszowieckiej, w słowackich Tatrach Wysokich. Dodatkową atrakcją schroniska jest znajdująca się kilkadziesiąt metrów od budynku, usytuowana nad przepaścią, kolorowa sławojka. Jedna ze ścian toalety jest przeszklona i stanowi niesamowity punkt widokowy.

Historia

W miejscu, gdzie obecnie znajduje się schronisko, w latach 1919 i 1926–1929 planowano postawić duży hotel. Poprzestanie na minimalistycznej formie jest zasługą miłośników Tatr, protestujących przeciwko takiemu pomysłowi. Do budowy przystąpiono w 1930 roku, chata powstała dzięki entuzjastycznemu zaangażowaniu wielu instytucji. Budynek otwarto 16 lipca 1933 r. Rolę pierwszego chatara pełnił Alojz Krupitzer (taternik, narciarz, przewodnik górski). Nieco później dzierżawcą został Otakar Štáfl, twórca symbolicznego Cmentarza Ofiar Tatr. Od 1978 roku chatarem schroniska jest niegdysiejszy nosicz – Viktor Beránek.

Do gruntownego remontu chaty doprowadzono w 1978 roku. Do budynku dobudowano piętro. Kolejne działania wiązały się z odbudową zniszczeń poczynionych przez licznie schodzące tu lawiny (ostatnio w 1999 i 2001 roku). Wielokrotnie rozważano przeniesienie schroniska w teren bardziej bezpieczny, poprzestano jednak na wzmocnieniu konstrukcji. Ostatni remont ukończono w 2012 r.

Noclegi

Schronisko jest otwarte tylko w sezonie letnim (16.06 – 31.10) Dysponuje 14 łóżkami w sypialni na poddaszu, w razie potrzeby istnieje możliwość noclegu na podłodze. Od niedzieli do czwartku za jedną noc zapłacimy tu 16 €, natomiast w weekendy i święta 24 €. W pobliżu budynku trudno o zasięg telefonii komórkowej, chatar preferuje więc SMS-y z pytaniami o nocleg. Aby dokonać rezerwacji, należy wysłać sms-a, w treści wpisując termin, liczbę osób oraz imię i nazwisko. Wymagana jest przedpłata w wysokości połowy ceny, której wniesienie również należy zasygnalizować sms-em. Nie podlega ona zwrotowi. Na parterze budynku znajduje się bufet i jadalnia. Koszt śniadania (w formie szwedzkiego stołu) wynosi 5 €, natomiast kolacji 8 €. W schronisku panuje przyjemny klimat, który jest zasługą ludzi nim się opiekujących. Prowadzenie chaty jest dla nich formą filozofii życia, stąd doświadczyć tu można iście wysokogórskiej atmosfery.

Schronisko zaopatrywane jest przez tatrzańskich nosiczy. Każdy, kto chciałby odnaleźć się w tej roli, może wnieść do chaty ładunek o wadze 5 kg, 10 kg lub w niektórych przypadkach 30 kg – do pobrania w specjalnej budce znajdującej się na początku szlaku, przy Popradzkim Stawie. Często chętnych jest tak wielu, że ładunku po prostu nie starcza dla wszystkich. Nagrodą za trud jest herbata z sokiem malinowym, którą turysta-nosicz otrzymuje u celu swojej drogi.

Dojście do schroniska i dostępne szlaki

Do schroniska można dotrzeć znakowaną czerwono Magistralą Tatrzańską, ze Szczyrbskiego Jeziora obok Popradzkiego Stawu (schronisko), dalej niebieskim szlakiem do rozgałęzienia i następnie szlakiem czerwonym (ok. 3 h 30 min). Od polskiej strony, z Morskiego Oka przez szczyt Rysów (ok. 3 h 50 min). Schronisko jest dobrą bazą wypadową dla tych, którzy planują wspinaczkę w Dolinie Białej Wody (Ciężka Dolina, Galeria Gankowa, Rysy, a także w górnych partiach Doliny Mięguszowieckiej i Doliny Złomisk.

Dalsza podróż --> nad Popradzki Staw (2 h 10 min)

Czerwony szlak prowadzi nas dnem Kotlinki pod Wagą, dalej schodzimy po metalowych schodkach. Kolejne progi ubezpieczone są łańcuchami i klamrami, ale skalne przeszkody nie sprawiają większych problemów. Schodzimy zakosami obok okresowej siklawy, następnie szlak prowadzi po rumowisku, później zaś wśród kosówki. Kolejne zakosy prowadzą nas do Żabiego Potoku; przekraczamy go i mijamy Hińczową Wantę. Docieramy do rozwidlenia i kierujemy się niebieskim szlakiem w stronę schroniska nad Popradzkim Stawem.

Dalsza podróż --> do stacji Popradské pleso jak na początku