UWAGA! WIĘKSZOŚĆ TRASY NIEDOSTĘPNA DLA TURYSTÓW OD 1 LISTOPADA DO 31 MAJA!
BIAŁA WODA
Wysokość: 910 m n.p.m.
Parking Biała Woda (słow. Biela voda) położony jest w Tatrach Bielskich. Jest punktem startowym wycieczki nad Zielony Staw Kieżmarski. Znajduje się pomiędzy Kieżmarskimi Żłobami a Matlarami. Od 2006 r. w czerwcu na trasie z parkingu do Schroniska nad Zielonym Stawem rozgrywany jest bieg górski upamiętniający Karela Jakeša, narciarza i himalaistę, który zginął przysypany przez lawinę w Tatrach Bielskich.
Dalsza podróż --> do Zimnej Studni (1 h 20 min)
Rozpoczynamy podróż na parkingu Biała Woda szlakiem żółtym, który zaprowadzi nas na sam szczyt. Początkowo idziemy szeroką żwirową drogą, najpierw przez wiatrołomy, następnie lasem. Na jakiś czas do żółtych oznaczeń dochodzą niebieskie z Tatrzańskich Matlar. Przekraczamy potok Biała Woda Kieżmarska i podchodzimy przez las wygodną drogą.
ZIMNA STUDNIA
Wysokość: 1200 m n.p.m.
Zimna studnia, po słowacku Šalviový prameň, to źródło pitnej wody położone w Tatrach Bielskich. Znajduje się na Polanie Rzeżuchowej w dolnej części Doliny Kieżmarskiej, obudowane jest drewnianą studzienką. Od 1904 roku stał tam schron, używany również jako domek myśliwski. Na jego fundamentach w 1933 roku Július Tardík postawił drewniany pensjonat z gospodą, który po wojnie został upaństwowiony i służył jeszcze turystom. Rozebrano go w 1958 roku.
Dalsza podróż --> do schroniska nad Zielonym Stawem Kieżmarskim (1 h 45 min)
Przy Zimnej Studni odłącza się niebieski szlak i znów prowadzą nas wyłącznie żółte oznaczenia. Oddalamy się od potoku, czeka nas kolejne podejście przez las. Docieramy na Kowalczykową Polanę, skąd zielony szlak wiedzie do Łomnickiego Stawu. Dalej jednak podążamy szlakiem żółtym. Droga staje się niewygodna i kamienista, czekają nas liczne zakręty. Powoli rozpoczyna się piętro kosodrzewiny, a ścieżka znów staje się wygodna i dość łagodna.
SCHRONISKO NAD ZIELONYM STAWEM KIEŻMARSKIM
Wysokość: 1551 m n.p.m.
Schronisko nad Zielonym Stawem Kieżmarskim (słow. Chata pri Zelenom Plese) usytuowane jest w słowackich Tatrach Wysokich. Zbudowano je nad brzegiem słynnego jeziora na wysokości 1551 m n.p.m. W otoczeniu schroniska panują wyjątkowo korzystne warunki do uprawiania różnych sportów, stąd też bywa mocno oblegane przez turystów, rowerzystów, taterników i narciarzy. Schronisko nad Zielonym Stawem Kieżmarskim jest czynne przez cały rok.
Historia schroniska sięga okolic roku 1880. Pierwsi turyści, którzy wybierali się nad Zielony Staw, nocowali pod gołym niebem lub w szałasach pasterskich na Rakuskiej Polanie w Dolinie Przednich Koperszadów – tam właśnie powstał pierwszy schron, czyli Egidowa Chata. Do 1890 r. płonęła dwukrotnie, zaś w latach 1894-1897 na brzegu stawu wzniesiono kamienny budynek z pięcioma pomieszczeniami. Od imienia fundatora – arcyksięcia Fryderyka Habsburga – nazywano go Fridrichovą Chatą lub Bedrichovą Chatą. Schronisko z werandą zostało zaprojektowane przez Heinricha Hermanna. Od tego czasu budynek przechodził kilka renowacji, aż do osiągnięcia dzisiejszego wyglądu.
W latach międzywojennych schronisko było własnością Oddziału Kieżmarskiego Karpathenverein, węgierskiego odpowiednika ówczesnego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Po przejściu gruntownej modernizacji wraz z powiększeniem od 1926 roku gospodarzami budynku byli kolejno słynni sportowcy: Matthias Nitsch (przewodnik i taternik), a po wojnie Štefan Kovalčík (narciarz biegowy, olimpijczyk z lat 1948 i 1952), Michal Šoltýs (mistrz w narciarskim zjeździe z 1957 roku), następnie zaś Anton Marec (pisarz książek o tematyce górskiej). Opiekunką schroniska była również Jana Gantnerová-Šoltýsová (olimpijka z igrzysk w latach 1976, 1980, 1984). Od 1991 roku schronisku zarządzał Juraj Gantner, a od 2011 roku gospodarzem jest Tomáš Petrík. Schronisko nad Zielonym Stawem Kieżmarskim przez wielu turystów nazywana jest nadal Brnčalką lub Brnčalovą Chatą – od nazwiska taternika i działacza turystycznego Alberta Brnčala, który w 1950 zginął pod Jastrzębią Przełęczą. Do starej (obowiązującej dziś) nazwy powrócono w 1992 roku.
Schronisko dysponuje 54 miejscami noclegowymi, w pokojach dla od 2 do 12 osób. Dostępne są turaj także dwie jadalnie i kuchnia turystyczną z maszynką gazową. Specjalnością baru jest Herbata Tragarzy (Nosički čaj), czyli napar z rosnących w pobliżu ziół.
Dalsza podróż --> nad Wielki Biały Staw (40 min)
Od Zielonego Stawu Kieżmarskiego idziemy czerwonym szlakiem, który prowadzi nas kamiennymi stopniami łagodnie w górę. Idąc wśród kosówek możemy podziwiać Mały Kieżmarski Szczyt i Durny Szczyt. Po około półgodzinnym marszu w górę droga zaczyna obniżać się do Doliny Białych Stawów, która jest odgałęzieniem Doliny Kieżmarskiej.
WIELKI BIAŁY STAW
Wysokość: 1615 m n.p.m.
Wielki Biały Staw jest największym jeziorem w Dolinie Białych Stawów. Jego powierzchnia wynosi 0,97 ha, a głębokość − zaledwie 0,8 m. To zaś powoduje duże wahania wodostanu i temperatury. Od wschodu nad stawem góruje Jagnięcy Szczyt. Z jeziora wypływa Biały Potok Kieżmarski. Wielki Biały Staw otoczony jest osadami morenowymi. W 1851 roku Bogusz Z. Stęczyński opisał i narysował to miejsce. Co ciekawe, wiązał z nim legendy o zaklętym rubinie. W okolicy jeziora na przełomie XIX i XX wieku działa fabryka olejków z pędów kosówki i limby − destylarnia wyniszczyła spore połacie roślinności. W 1922 roku powyżej stawu stanęła Votrubova Chata, wzniesiona do celów wojskowych. Rozebrano ją w 1942 roku i oddano wówczas do użytku Schronisko Kieżmarskie. Zostało ono zniszczone w pożarze w 1974 roku i do tej pory go nie odbudowano.
Dalsza podróż --> do Zimnej Studni (1 h 30 min)
Znad Wielkiego Białego Stawu podążamy niebieskim szlakiem, prowadzącym pośród kosodrzewiny. Przekraczamy Potok spod Kopy. Następnie schodzimy już do lasu, a potem mijamy Kieżmarską Polanę. Idziemy lasem wzdłuż potoku Biała Woda Kieżmarska aż dotrzemy do Zimnej Studni.
Dalsza podróż --> do parkingu Biała Woda żółtym szlakiem jak na początku (1 h 15 min)
