na Przełęcz pod Osterwą i nad Batyżowiecki Staw

Poziom trudności: łatwo
Czas przejścia: 6 h 30 min

 

Wycieczka na Przełęcz pod Osterwą nie jest zbyt wymagająca kondycyjnie, zatem poradzą sobie na niej nawet początkujący turyści. Wyprawę można rozpocząć nad Szczyrbskim Jeziorem lub z przystanku elektriczki.

Wariant I

STACJA POPRADSKE PLESO    
Wysokość: 1245 m

Stacja Popradské pleso (Stanica Popradské pleso) to jeden z przystanków kolejki elektrycznej w Tatrach Wysokich na linii Stary Smokowiec − Szczyrbskie Jezioro, której tory biegną równolegle do Drogi Wolności. Popradské pleso to przystanek na żądanie, który znajduje się 15 km od stacji początkowej w Starym Smokowcu. Niebieski szlak prowadzi stąd nad Popradzki Staw, skąd można udać się dalej w górę Doliny Mięguszowieckiej do rozwidlenia ze szlakiem czerwonym na Rysy.

Dalsza podróż --> nad Popradzki Staw (1 h 20 min)

Od peronu stacji idziemy przez chwilę szosą, przechodzimy przez tory. Asfaltowa droga prowadzi obok składu drewna i budynku stacji wód, następnie przez most na rzece Poprad. Szlak zaczyna się łagodnie wznosić, później wspina się serpentynami – wraz z wysokością odsłania się widok na Grań Baszt i Dolinę Mięguszowiecką. Z prawej strony płynie potok Krupa, a z lewej Mięguszowiecki Potok, które łączą się później w rzekę Poprad. Docieramy na Popradzką Polanę, która zarasta lasem i kosodrzewiną. Podążamy dalej aż do węzła szlaków, skąd czeka nas jeszcze 5 minut marszu do schroniska.

 

Wariant II

SZCZYRBSKIE JEZIORO
Wysokość: 1315-1385 m 

Štrbské Pleso to miejscowość położona u samych stóp Tatr Wysokich na Słowacji, znajduje się na południowym brzegu jeziora noszącego taką samą nazwę. Szczyrbskie Jezioro, bo tak brzmi w języku polskim nazwa tej słowackiej miejscowości, to ważny ośrodek turystyczny. Potwierdza to fakt, że większość miejscowych zabudowań stanowią domy wypoczynkowe i hotele. O każdej porze roku łatwo odnaleźć tu coś dla siebie. Trzeba również wspomnieć, że z tego miejsca roztacza się niesamowity widok na Tatry Niżne oraz Dolinę Liptowska i Popradzką. Nic dziwnego że do Szczyrbskiego Jeziora o każdej porze roku przyjeżdżają tłumy turystów.

Historia

Dzieje Szczyrbskiego Jeziora rozpoczęły się w 1872 roku, kiedy to w miejscu dzisiejszej osady, powstała leśniczówka. Już trzy lata później wybudowano tu pierwsze schronisko turystyczne, co miało wpływ na szybki rozwój miejscowości. Wkrótce otrzymała ona status uzdrowiska. Szczyrbskie Jezioro szczyci się również długą tradycją narciarską. Pierwsze kursy odbywały się tu już na przełomie XIX i XX wieku. Znajdują się tu duża skocznia narciarska – K120 oraz normalna K90, na których w 1970 roku rozgrywano Mistrzostwa Świata w Skokach Narciarskich.

Po II wojnie światowej funkcjonujące w słowackiej miejscowości hotele przemianowano na sanatoria. Dodatkowo, w związku z przygotowaniami do narciarskich mistrzostw świata w 1970 roku, postawiono nowe budynki, mające zabezpieczyć zaplecze noclegowe tego wydarzenia. Niezmiennie rozbudowywano również system komunikacji, czego przykładem jest słynna kolej zębata „Elektriczka”. W karty historii miejscowości Szczyrbskie Jezioro w szczególny sposób wpisał się mieszkaniec Gustáv Nedobrý, jeden z założycieli znanego klubu wspinaczkowego „IAMES”, organizator słowackiej turystyki, górskich przewodników i ratowników.

Turystyka

Niewątpliwie największym walorem przyrodniczym miejscowości jest jezioro Szczyrbskie pleso – drugie co do wielkości w słowackich Tatrach Wysokich. Jezioro to ma 19,8 ha powierzchni, 640 m długości, 600 m szerokości, zaś jego maksymalna głębokość wynosi ok. 20 m. Znajduje się na wysokości 1346 m n.p.m. u stóp Skrajnego Soliska (2093 m n.p.m.). Dookoła tego tatrzańskiego jeziora wije się ścieżka rekreacyjna, przy której usytuowane są drewniane sprzęty do ćwiczeń. Istnieje również możliwość wypożyczalnia łódek przy południowym brzegu stawu.

Rejon miejscowości wiele zyskuje również zimą. Jest szczególnie atrakcyjny dla osób uprawiających sporty zimowe (PARK SNOW Štrbské Pleso). Latem osada stanowi doskonały punkt wypadowy w Tatry Słowackie. Prowadzi stąd wiele ciekawych szlaków dla osób o różnym poziomie zaawansowania (m. in. żółty na Bystrą Ławkę, niebieski do Schroniska na Solisku czy czerwono znakowana Magistrala Tatrzańska).

Dojazd

Miejscowość jest oddalona o 74,2 km od Zakopanego, dojazd samochodem zajmie stąd ok. 1,30 godz. Żeby dojechać do Szczyrbskiego Jeziora należy kierować się na trasę 537, za miejscowością Belanské Kúpele trzeba ostro skręcić w prawo, nie wjeżdżać na trasę 67. Potem należy kierować się na miejscowości Stary Smokowiec i Tatrzańską Łomnicę, trzymając się trasy 537 aż do celu. Alternatywną metoda dojazdu jest wybór autobusu i elektriczki.

 

Dalsza podróż --> do schroniska nad Popradzkim Stawem (1 h 45 min)

Początkowo prowadzą nas żółte i czerwone znaki, które rozdzielają się obok dawnego hotelu Helios. Podążamy czerwonym szlakiem przez las. Na wysokości 1500 m grzbiet przechodzi w obszerny taras, który przecinamy i docieramy do rozdroża na Drygancie. Czerwony szlak wiedzie przez stoki porośnięte lasem urwiskowym: limbami, świerkami i modrzewiami. Przechodzimy przez most na Mięguszowieckim Potoku, za którym ścieżka wznosi się łagodnie i dalej łączy z drogą bitą. 
Od rozdroża na Drygancie możemy pójść także znakami zielonymi.


SCHRONISKO NAD POPRADZKIM STAWEM
Wysokość: 1494 m

Popradská chata (w jęz. polskim schronisko nad Popradzkim Stawem, Schronisko Popradzkie), znajduje się nad brzegiem Popradzkiego Stawu (Popradské pleso), w malowniczej Dolinie Mięguszowieckiej w słowackiej części Tatr Wysokich. Stanowi istotny węzeł komunikacyjny. Krzyżują się tu szlaki: ze Szczyrbskiego Jeziora, Magistrala Tatrzańska i szlak na Rysy.

Historia

Pierwszy budynek stanął nad brzegiem Popradzkiego Stawu w 1879 roku. Schronisko wzniesione przez Węgierskie Towarzystwo Karpackie nosiło nazwę Majláthova chata, na cześć pomysłodawcy budowy, działacza turystycznego Béli Majlátha. W ciągu pierwszego roku funkcjonowania schronisko spłonęło. Kolejne wybudowane w tym miejscu budynki, nieoficjalnie nazywano ta samą nazwą. Pierwszy z nich wzniesiono w 1881 roku. Kamienny budynek podzielił los poprzednika w 1890 roku. Trzecie już z kolei schronisko stanęło nad Popradzkim Stawem w latach 1892–1897, wzniesione przez ówczesnego właściciela ziemi – Ferencza Máriássego.

W 1897 roku obszar, na którym stało schronisko przeszedł w ręce Christiana Hohenlohe. Budynek zburzono, a na jego miejscu postawiono nowy, drewniany, który przetrwał do 1964 roku – ostatecznie strawiony przez pożar.

Obok pogorzeliska, na początku lat 60. ubiegłego wieku, powstało dzisiejsze schronisko. Początkowo dysponowało ono 110 miejscami noclegowymi. Od 1996 roku schronisko znajduje się w prywatnych rękach i prezentuje raczej charakter hotelu górskiego.
 

Noclegi

Całkowita liczna miejsc noclegowych wynosi 165. W ofercie są pokoje o pięciu różnych standardach, od turystycznych – bez wyposażenia, przeznaczonych dla 6-8 osób, przez wyposażone w łazienkę i TV dla 2-4 osób, po 2- i 4- osobowe apartamenty. W zależności od rodzaju pokoju za jedną noc zapłacimy tu 17 €, 23 €, 28 €, 30 € lub 40 € od osoby. Dodatkowe łóżko w pokoju to koszt 30% niższy. Nocleg dla dzieci do 3 roku życia, bez osobnego łóżka, jest darmowy, dla starszych - do 12 roku życia schronisko oferuje 50% zniżkę. Na niższą cenę mogą również liczyć grupy powyżej 15 osób, koszt noclegu jest dla nich obniżony o 10%.

Schronisko posiada restaurację. Koszt śniadania to 5 €, niepełne wyżywienie dla dorosłych 15 €, dla dzieci 6 €, natomiast pełne wyżywienie 20 €, a w przypadku dzieci 8 €. Rezerwacji można dokonać przez formularz internetowy pod linkiem: http://www.popradskepleso.com/rezervacia
Przy hotelu znajduje się parking płatny 10 € za noc.

Chata oferuje wiele atrakcji takich jak ścianka wspinaczkowa, pokój słowacki, bar leśny, saunę fińską, beczkę saunową Wellness i pokój dzienny. W schronisku przygotowano wiele udogodnień dla gości z dziećmi. Młodszym turystom nie zabraknie tu różnorodnej rozrywki. Dostępny jest kącik dla dzieci, plac zabaw, a zimą istnieje możliwość wypożyczenia sanek. W schronisku prowadzona jest sprzedaż i wypożyczalnia sprzętu alpinistycznego, sprzedaż bielizny termoaktywnej, gadżetów i upominków. W chacie znajduje się też bufet z drobnymi przekąskami, kantor, przechowalnia nart, taras, stół bilardowy i pingpongowy. Istnieje możliwość organizacji pracowniczych eventów oraz innych imprez towarzyskich. Schronisko oferuje także wycieczki skialpinistyczne prowadzone przez przewodników górskich.

Dojście do schroniska i dostępne szlaki

Do Popradzkiej Chaty można dostać się szlakiem niebieskim spod stacji elektriczki Popradské Pleso (około 1 h) lub czerwonym ( około 1 h 15 min) z miejscowości Štrbské Pleso. Celami dalszej podróży mogą być np. Rysy, Przełęcz pod Osterwą, Koprowy Wierch lub Symboliczny Cmentarz położony nieopodal Popradzkiego Stawu.

Dalsza podróż --> Przełęcz pod Osterwą (1 h 20 min)

Znad Popradzkiego Stawu kierujemy się czerwonym szlakiem w stronę Przełęczy pod Osterwą. Początkowo idziemy przez piarżyska i kosodrzewiny, później wspinamy się licznymi zakosami po ścieżce zbudowanej w roku 1891. Szlak omija szczyt Osterwy.


PRZEŁĘCZ POD OSTERWĄ
Wysokość: 1966 m

Szeroka przełęcz porośnięta trawą znajduje się tuż poniżej wierzchołka Osterwy w słowackich Tatrach Wysokich. Łączy Dolinę Mięguszowiecką z dolinami Wielkiej Huczawy oraz Batyżowiecką, prowadzi przez nią czerwony szlak Magistrali Tatrzańskiej pomiędzy schroniskiem nad Popradzkim Stawem a Batyżowieckim Stawem i dalej hotelem górskim „Śląski Dom”. Rozciągają się stąd piękne, rozległe widoki. Trasa przez przełęcz od dawna była znana myśliwym i turystom. Zimą jako pierwszy zdobył ją Theodor Wundt w 1891 roku.

Dalsza podróż --> nad Batyżowiecki Staw (1 h 30 min)

Z przełęczy nadal prowadzą nas czerwone znaki Magistrali Tatrzańskiej. Idziemy w dół wygodną ścieżką aż docieramy do rozdroża. Czerwony szlak doprowadzi nas do Batyżowieckiego Stawu.


BATYŻOWIECKI STAW
Wysokość: 1884 m

Batyżowiecki Staw, po słowacku Batizovské pleso, to jezioro polodowcowe w Tatrach Wysokich. Staw o powierzchni 3,48 ha i głębokości 10,5 m, położony w Dolinie Batyżowieckiej. Prowadzi do niego czerwony szlak z Doliny Wielickiej. Jest to jezioro polodowcowe o kształcie półksiężyca, zamknięte ryglem skalnym o wysokości 11 m, z którego rozciągają się widoki na Gerlach, Kończystą, Batyżowiecki Szczyt, Kościółek, Kaczy Szczyt i Zmarzły Szczyt. Miejsce niedostępne dla turystów w okresie od 1 listopada do 15 czerwca.

Dalsza podróż --> do Wyżnich Hagów (2 h 20 min)

Wracamy do rozdroża i tym razem kierujemy się żółtymi znakami, które prowadzą do Wyżnich Hagów. Idziemy wśród kosodrzewiny, mijamy wodospad i przekraczamy Małą Huczawę. Po jakimś czasie wchodzimy w las, mijamy polanę, na której znajduje się wiata i schodzimy jeszcze około 30 min do Wyżnich Hagów.


WYŻNIE HAGI
Wysokość:1025 m

Wyżnie Hagi, bo tak brzmi polska nazwa miejscowości, znajduje się u stóp słowackich Tatr Wysokich, przy Drodze Wolności, która rozdziela ją na dwie części. Ulokowana jest pomiędzy Nową Polanką a Szczyrbskim Jeziorem. Przynależy do miasta Wysokie Tatry. Miejscowość znajduje się na poziomie ok. 1025 m n.p.m., przy wylocie walnej Doliny Batyżowieckiej oraz Doliny Wielkiej Huczawy, nad Suchą Wodą Batyżowiecką. Obecnie miejscowość liczy około 200 mieszkańców. Nie jest to miejscowość znana i rozpowszechniona jako baza turystyczna, dlatego można tu odnaleźć spokój i wytchnienie, chłonąc piękno górskiej natury.

Historia

Korzenie miasta sięgają lat 90 XIX wieku. To właśnie wtedy z inicjatywy Ferencza Máriássyego wybudowano tu hotel turystyczny i dom kąpielowy o przeznaczeniu uzdrowiskowym. Tereny miasta w 1897 roku wykupił książę Hohenlohe, następnie po I wojnie światowej przeszły w posiadanie Czechosłowacji, która dostrzegła i wykorzystała predyspozycje osady do świadczenia usług sanatoryjnych. W czasach świetności Wyżnie Hagi były największą w Europie Środkowej lecznicą gruźlicy. Do dziś znajduje się tu zakład specjalizujący się w leczeniu dróg oddechowych.

W miejscowym hotelu w 1914 roku swoją powieść „Zamieć” kończył Stefan Żeromski, zaś Kazimierz Przerwa-Tetmajer poświęcił jej wiersz pt. „Wyżnie Hago po latach” opublikowany w 1911 roku.


Turystyka

Naturalny dla podtatrzańskich miejscowości spokój przyciąga niezmiennie tych odwiedzających, którzy cenią sobie takie właśnie walory sprzyjające wypoczynkowi. Choć infrastruktura turystyczna słabo się tu rozwinęła, znalezienie noclegu nie sprawia problemu.

Warto wiedzieć, że przez miejscowość przebiega linia kolei elektrycznej, tzw. elektriczki ze Szczyrskiego Jeziora do Tatrzańskiej Łomnicy i Popradu.

Zwolennicy turystyki pieszej znajdą tu liczne szlaki do wędrówki. Jedną z możliwych opcji jest piesza wycieczka żółtym szlakiem z Niżnich Hagów do Wyżnich Hagów, stąd zaś dalej Doliną Stwolską nad przepiękny Batyżowiecki Staw.


Dojazd

Dojazd z Zakopanego zajmuje około 1 h 15 min. Wyjeżdżając z miasta należy kierować się drogą krajową 49 w kierunku miejscowości Zdiar, dalej kontynuować trasą 67 aż do miejscowości Lendak, gdzie należy odbić w prawo na trasę 537, kontynuując podróż tą drogą aż do celu.